"เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย!!!! ไอ้เด็กนรกพเนจรแกจะทำอะไรของแก แกโมยของคนอื่นเขา แล้วยังจะยืนกรานว่าเป็นของตัวเอง ห่าเอ้ยระยำ!บัด โธ่!!!!"เสียงอุทานของยามที่หน้าบริษัทคีตรัมย์พร้อมกับโหมกระหน่ำเฆี่ยนลงร่างน้อยที่น่าสมเพชแลเวชทนาเป็นเยี่ยงนัก ร่างนั้นเปรอะเปรื้อนด้วยรอยการประชุนเสื้อผ้าและบ่งบอกว่าน้ำยังไม่ทันที่จะชำระเจ้าเด็กน้อยที่น่าสงสารอันนี้ได้ ด้วยวัยเพียง 7 ขวบ ได้แต่ยื้อแย่งของที่อยู่ในของยาม พร้อมกับเสียงร่ำให้ของเด็กน้อยที่ไม่ได้เล็ดลอดออกมา แต่มีเพียงรอยน้ำตาจากสองดวงตาที่โศกระทมที่ร่วงไหลดังสายน้ำที่กราดเกรี้ยว ดวงหน้าที่มอมพร้อมกับชีวิตที่น้อยได้พยามดิ้นรนที่จะเอาของสิ่งนั้นคืน
""" อือ อือ อือ อือ อือ " เสียงอื้ออึงจากลำคอของเด็กน้อย
"เฮ้ย มันเป้นใบ้นี่หว่า"เสียงยามร่างกายกำยำตะคอกออกมาด้วยน้ำเสียงอันดัง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น